Einde aan het plastic tijdperk
Sinds de jaren vijftig is de wereldwijde plasticproductie explosief gegroeid. En het einde is nog niet in zicht. Onze oceanen veranderen in een plastic soep, microplastics dringen door tot elk orgaan van ons lichaam, plastic is letterlijk overal. We moeten een einde maken aan het plastic tijdperk.
Geen nieuwe plasticfabriek in Antwerpen
Ineos bouwt in de Antwerpse haven een van de grootste fossiele plasticfabrieken van Europa, midden in de klimaatcrisis. De fabriek moet Amerikaans schaliegas gaan omzetten in ethyleen, de grondstof voor nieuw plastic, en zo de plasticproductie nog verder opschroeven op het moment dat we juist moeten afbouwen. Samen met dertien andere organisaties voeren we een juridische strijd tegen dit project.
Beter EU-beleid tegen wegwerpplastic
Het EU-beleid tegen wegwerpplastic is bij lange na niet genoeg om de explosieve groei te stoppen. De Single-Use Plastics Directive verplicht dat plastic flessen vanaf 2030 minimaal 30% gerecycled materiaal bevatten, en dat producenten van wegwerpartikelen zoals sigarettenfilters, ballonnen en verpakkingen meebetalen aan de opruimkosten van zwerfafval. Maar dat is niet genoeg. FRF wil hogere inzameldoelen, een snellere uitfasering van onnodig wegwerpplastic en minder uitzonderingen. Een van onze speerpunten is een verbod op sigarettenfilters (die meestal van plastic zijn gemaakt).
Microplastics zijn een groot probleem
Microplastics, piepkleine plastic deeltjes kleiner dan 5 millimeter, ontstaan deels door slijtage van grotere plastic producten, maar worden ook toegevoegd aan cosmetica, schoonmaakmiddelen, verf, kunstmest en kunstgrasvelden. Deze deeltjes verspreiden zich via water, bodem en lucht en komen zo in ons voedsel, drinkwater en de lucht die we inademen terecht. Eenmaal in ons lichaam kunnen ze de darmwand, de longen, de placenta en zelfs de bloed-hersenbarrière passeren. Er zijn inmiddels onderzoeken die aantonen dat dit gevolgen heeft voor onze vruchtbaarheid, hartfalen kan bevorderen en er is een verband aangetoond met hersenziektes. Veel is nog onbekend, maar wat we weten is genoeg om microplastics zoveel mogelijk uit te bannen.
Afval over de schutting van andere landen gooien
Nederland en België horen bij de grootste exporteurs van plastic afval ter wereld. Sinds China in 2018 de deur dichtgooide voor buitenlands afval, verschoof die export naar landen in Zuidoost-Azië en meer recent naar Turkije, vaak landen zonder de infrastructuur om dit afval veilig te verwerken. Het overgrote deel gaat de boeken in als "hergebruik" of "recycling", maar in de praktijk verdwijnt veel van dit materiaal in illegale stortplaatsen, wordt het illegaal verbrand, of raakt simpelweg zoek. De gevolgen voor mensen ter plekke zijn groot: vervuild water, vervuilde bodem en ongezonde lucht. Wij pleiten daarom al jaren voor een exportverbod van plastic afval naar landen buiten Europa. Wie het afval veroorzaakt, moet er ook verantwoordelijkheid voor nemen, en dat begint met de capaciteit om hier te recyclen, in plaats van de rekening door te schuiven naar landen waar arme mensen die prijs betalen voor onze afvaldumping.
Onze wereld kan niet op plastic blijven draaien
Een plasticfabriek die niet gebouwd wordt, een einde aan fossiele plastic productie, Europese regels die onze gezondheid boven de belangen van de fossiele industrie stellen, minder microplastics in ons lichaam, en een einde aan de export van ons afvalprobleem: dat is waar we naartoe werken. Niet omdat het gemakkelijk is, maar omdat het einde van het plastic tijdperk niet vanzelf komt.
